بازی گیک ها!
از طرف حسن آقای گل دعوت شدیم به بازی گیک ها، اساسا من خیلی به بازی های وبلاگی علاقه یی ندارم ولی از سوژه ی این یکی نسبتا خوشم آمد و فکر کنم بشود با آن ایده های جالبی کشف کرد! داستان و قواعد بازی را هم اینجا بخوانید.
اما برویم سر ایده های گیک گونه ی بنده!
یکی از بزرگترین آرزو های من این که روزی برسد بشود اشیا و اجسام را هم به صورت Attachment به پیوست e-mail ارسال کرد، هر چند بسیار نامعقول و غیر ممکن به نظر میرسد ولی تصور کنید اگر 30 یا 40 سال پیش اینترنت را هم برای شما توصیف می کردند یحتمل کمی نامعقول می نمود. البته ناگفته نماند بعد از محقق شدن این آرزو یک سری مشکلات جدید پیش می آید مثلا من خودم را attach می کنم بعد send می کنم بلاد کفر و استکبار!! 
لذا اداراه ی مهاجرت کشور مذکور بایستی فکری به حال این مشکل جدید بکند! ضمن اینکه خدا وکیلی وقتی مجبور بوده ام وسیله ای را ببرم به کسی بدهم که حتی راهش هم نزدیک بوده بارها این مطلب را آرزو کرده ام. - دیگر آرزوی من انتشار رسمی سورس کد ویندوز و سایر ابزار های مایکروسافت از جانب این کمپانی است، اگر چه مسئولین مایکروسافت روزی گفته بودند اگر الزام به انجام اینکار پدید بیاید ترجیح می دهند کرکره های شرکت را بکشند پائین بروند پی کارشان چون یحتمل حاصل انتشار کد ها کشف هزاران حفره امنیتی و پدید آمدن فاجعه ای عظیم خواهد بود.
- امیدورام علم آنقدر پیشرفت کند که بشود خواب را از زندگی انسان حذف کرد(!) و فقط در مواردی که خود شخص تمایل دارد بخوابد این امر امکان پذیر باشد ;-).
- سه تای بالا به جهنم خدا کند روزی انقدر علم در مملکت خودمان پیشرفت کند که کاربر خانگی محدود به 128 کیلوبایت بر ثانیه نباشد!!!!
- بزرگترین حسرت زندگی من محدود بودن کامپیوتر ها به منابع انرژی الکتریکی است، در نظر بگیرید کامپیوتری که خودش مثلا از گردش فن ها انرژی الکتریکی مورد نیازش را تولید میکرد یا منبع انرژیی جایگزین می شد که سالی یکبار نیاز به تعویضش بود و .... اینجوری مشکل قطع برق در تابستان های تهران چندان دردسر ساز نبود و ضمن اینکه من یک شب در میان کابوس نابود شدن دنیا و باقی ماندن چند نفر از نسل انسان به همراه لپ تاپی که فقط 2 ساعت باتری اش انرژی دارد و با خاموش شدنش برای همیشه خاموش می شود را متصور نمی شدم و در موردش رویا پردازی نمی کردم!!
اما کسانی که از طرف من به بازی دعوت هستند والا دعوت این افراد کمی دل و جرات می خواهد و شاید هم شرکت نکنند ولی به سبک ابر مرد اینترنت یعنی گوگل(!) یا شانس و یا اقبال!! علیرضا خان مجیدی گیک پزشکی و وبلاگ نویسی و صاحب رکورد n پست پر محتوا بر ثانیه در وبلاگستان فارسی، جادی بزرگ به عنوان گیک دنیای اپن سورس و لینوکس و برنامه نویسی، آقا سپهر نویسنده ی Diggly به عنوان گیک طراحی وب و پیگیری مسائل قیلطرینگ ISP شان!
+ مرتبط: پیش گوئی به وجود آمدن موتور جستجوی گوگل در سال 1964
+ بعد نوشت: آرزوهای گیک گونه ی یک پزشک
+ بعد نوشت: آروزهای گیک گونه ی Diggly
+ بعد نوشت: آرزوهای گیک گونه ی جادی (کیبرد آزاد)
Sepehr @ December 21, 2007 7:24 PM :
رضا جان ممنون از دعوت !
چه بازی با مزه ای این حسن راه انداخته ! ازش بعیده. :دی
داشتم آخرین موضوع وبلاگم با عنوان "گیکی ترین یلدای من" رو می نوشتم که دیگه پاکش کردم با دیدن این نوشته. :)
می رم واسه بازی بنویسم.
آقا رضا یه سوتی دادی که شاید از آرزوی سوم باشه!
آدرس جادی دات نت است نه دات کام!
پاسخ: ممنون علی جان اصلاح شد
مسعود @ December 24, 2007 10:49 PM :میگم فرض کن موقع سند شدنت دیسکانکت بشی :-)) نصفت میمونه اینور و نصفه دیگه ات رو هم اداره مهاجرت میگیره :-)
پاسخ: میگم آقا ما با رسیدن به اون حد از پیشرفت هنوز هم قراره دایال آپ استفاده کنیم؟! ای بابا!
یک فتحی @ December 25, 2007 7:45 AM :آقا رضا این دکتر مزیدی نمی گذاره بهت لینک بدهیم. می گوید لینک درون متنی بده چی کار می شه کرد :)
با اجازه از آرزوی چهارمت توی آرزوهام استفاده کردم راضی باش سنگ نشیم!
http://1fathi.wordpress.com/2007/12/25/geeky-wishes
